Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος 17

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος:
Η πραότης είναι μια αμετακίνητη κατάστασις του νού, που παραμένει η ίδια και στίς τιμές
και στίς περιφρονήσεις.

Αββά Δωροθέου 16

Αββά Δωροθέου:
Κάθε αμαρτία γίνεται ή από φιληδονία ή από φιλαργυρία ή από φιλοδοξία.
Παρόμοια και το ψέμα, γι' αυτούς τους τρείς λόγους λέγεται.

Αγίου Βασιλείου 15

Αγίου Βασιλείου:
Ευθύς στήν καρδία είναι εκείνος που ο λογισμός του δέν ρέπει σε υπερβολή ή σε έλλειψη, αλλά εκείνος που σκοπεύει το μέσον, δηλαδή τήν αρετή.

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος 14

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος:
Μήν ξεγελασθής, ώ νέε! Μου έτυχε να ιδώ μερικούς να προσεύχονται ολόψυχα για πρόσωπα πού τα αγαπούσαν πολύ. Και ενώ τούς κινούσε το πνεύμα της πορνείας, ενόμιζαν ότι εκπληρώνουν τόν νόμο της αγάπης!

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος 13

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος:
Είναι δυνατόν να μολυνθή το σώμα με μια απλή επαφή, διότι δεν υπάρχει καμία αίσθησις ποιό επικίνδυνη από την αφή.

Αββά Δωροθέου 12

Αββά Δωροθέου:
Πρίν ακόμα κάνει κάτι αυτός που θέλει να ρωτήσει για την πνευματική του ωφέλεια, πρίν ακόμα μάθει ο εχθρός άν τελικά θα μπορέσει η όχι να τηρήσει αυτό που θα ακούσει, μισεί ακόμα και αυτήν την ίδια την πρόθεση να ρωτήσει και να ακούσει σχετικά με το συμφέρον της ψυχής του.

Αββά Δωροθέου 11

Αββά Δωροθέου:
Όταν μένουμε δεμένοι με το θέλημά μας και ρυθμίζουμε τη ζωή μας με βάση τα δικαιώματά μας, τότε, έχοντας την εντύπωση οτι κάνουμε κάτι καλό, προετοιμάζουμε άθελά μας το κακό μας και χανόμαστε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Γιατί πως μπορούμε να γνωρίσουμε το θέλημα του Θεού ή να το ζητήσουμε μ'όλη μας την δύναμη, έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και επιμένοντας στο θελημά μας;

Απόστολος Παύλος 10

Ο υπέροχος ύμνος της αγάπης:

 Α´ ἐπιστολὴ Παύλου πρὸς Κορινθίους (ιβ´ 27 - ιγ´ 13)

Εάν υποθέσομε ότι ομιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμη και των αγγέλων, δεν έχω όμως αγάπη, οι λόγοι μου ακούονται ως χάλκινος κώδωνας ή αλαλαγμός κυμβάλου. Και εάν έχω το χάρισμα της προφητείας και κατέχω όλα τα μυστήρια του Θεού και όλη τη γνώση, και εάν ακόμη έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ όρη, δεν έχω όμως αγάπη, δεν είμαι τίποτε. Και εάν διαθέσω τα υπάρχοντά μου στους πτωχούς, και εάν παραδώσω το σώμα μου για να καώ, δεν έχω όμως αγάπη, δεν ωφελούμαι σε τίποτε από αυτές τις θυσίες. 

Εκείνος ο οποίος αγαπάει είναι μακρόθυμος κι ανεκτικός, είναι καλωσυνάτος, ευργετικός και ωφέλιμος, δε ζηλοφθονεί, δεν υπερηφανεύεται, δεν φέρεται με αλαζονεία και προπέτεια, δεν πράττει άσχημα, δε ζητεί τα δικά του συμφέροντα, δε ερεθίζεται από θυμό και οργή, δε σκέπτεται ποτέ κακό κατά του πλησίον, ούτε λογαριάζει το κακό που έπαθε από αυτόν. Δεν χαίρεται όταν βλέπει να γίνεται αδικία, χαίρεται όμως όταν βλέπει την αλήθεια να επικρατεί. Η αγάπη τα πάντα ανέχεται, στα πάντα εμπιστεύεται, για πάντα ελπίζει, τα πάντα υπομένει.

 Η αγάπη ποτέ δεν εκπίπτει αλλά μένει πάντοτε ισχυρή: τα χαρίσματα είτε είναι προφητείες θα καταργηθούν, είτε είναι ξένες γλώσσες θα παύσουν, είτε είναι γνώση θα καταργηθεί και αυτή. Διότι τώρα εν μέρει και όχι τέλεια γνωρίζουμε και προφητεύουμε, όταν όμως έλθει το τέλειον, τότε το μερικό και ατελές θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, ως νήπιο μιλούσα, ως νήπιο σκεπτόμουν, ως νήπιο συλλογιζόμουν. Όταν όμως έγινα άνδρας, κατήργησα πλέον εκείνα τα νηπιώδη. Διότι τώρα βλέπομε όπως σε ένα κάτοπτρο θαμπά και μας μένουν ανεξήγητα αινίγματα. Όταν όμως έλθει το τέλειο, θα ιδούμε φανερά και καθαρά, όπως πρόσωπο με πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνον ένα μέρος της αλήθειας, τότε όμως θα λάβω τόσο τέλεια γνώση, όσο με γνωρίζει ο Παντογνώστης. 

Αυτά θα γίνουν, τώρα δε μένουν η πίστις, η ελπίς, η αγάπη, αυτά τα τρία: μεγαλύτερη δε από αυτά είναι η αγάπη.

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος 9

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος:
Υπάρχει κάποιο σκουλήκι πού, αφού αυξηθή, βγάζει πτερά και πετά στα ύψη.
Ομοίως και η κενοδοξία σαν αυξηθή, γεννά την υπερυφάνεια, που είναι ο αρχηγός και η τελείωσις,
(η αρχή και το τέλος), 'ολων των κακών.

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος 8

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος:
Θλίβε την κοιλία και οπωσδήποτε θα κλείσης και το στόμα, διότι η γλώσσα ισχυροποιείται από τα πολλά φαγητά. Να πυγμαχής συνεχώς εναντίων της και να επαγρυπνής συνεχώς επάνω της. Εάν εσύ κοπιάσης ολίγο, αμέσως και ο Κύριος σε βοηθεί.

Αββάς Ματτώης 7

Αββάς Ματτώης:
Όσον εγγίζει Άνθρωπος τώ Θεό τοσούτον αμαρτωλόν εαυτόν βλέπει. Ησαϊας γάρ ο προφήτης ιδών τον Θεόν, τάλαν και ακάθαρτον έλεγεν εαυτόν.

Αββά Δωροθέου 6

Αββά δωροθέου:
 Η πρώτη ταπείνωση είναι το να θεωρεί κανείς τον αδελφό του πιό συνετό και σε όλα καλύτερον απ' αυτόν, και μ' ένα λόγο, να θεωρεί τον εαυτό του χειρότερο απ' όλους.
Η δεύτερη ταπείνωση είναι το να αποδίδει κανείς κάθε επιτυχία του και κάθε κατόρθωμά του στην χάρη του Θεού.Αυτή είναι η τελεία ταπείνωση που είχαν οι άγιοι!

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος 5

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος:
 Η ζωηρά μνήμη του θανάτου ολιγοστεύει τα φαγητά. Και όταν περικόπτωνται με ταπεινοσύνη τα φαγητά, κόπτονται μαζί και τα πάθη.

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος 4

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος:
Αυτός που θέλει να διατηρή πάντοτε μέσα του την μνήμη του θανάτου και της κρίσεως του Θεού, ενώ συγχρόνως αφίνει τον εαυτό του να περισπάται σε φροντίδες και μέριμνες  υλικές, ομοιάζει με εκείνον που ενώ κολυμβά, θέλει ταυτόχρονα να κτυπά παλαμάκια.